Enneüs Heermabrug

Wie naar IJburg rijdt, gaat onder twee witte, golvende bogen door. Dat is de Enneüs Heermabrug, de toegangspoort tot de nieuwe wijk, tussen het Zeeburgereiland en het Steigereiland. Ze werd ontworpen door het Londense bureau van Nicholas Grimshaw, dat in 1997 een internationale wedstrijd won, en ging open op 4 september 2001. De weduwe van Heerma opende de brug samen met wethouder Duco Stadig.

De brug is zo'n 230 meter lang, met twee overspanningen van 75 meter en daartussen een stuk van 30 meter. De twee rijbanen liggen los van elkaar, zodat je ertussendoor op het water kijkt. Sinds 2005 rijdt de IJtram, lijn 26, eroverheen. In 2002 won de brug de Nationale Staalprijs.

Amsterdammers keken naar die twee bogen en zagen meteen iets anders. De brug kreeg bijnamen als De Beha, de BH-brug en Cup IJ. Wie wat minder fantasie had, hield het op de Kamelenbrug, vanwege de twee bulten.

Enneüs Heerma (1944-1999) was een Friese politicus van de ARP en later het CDA. Van 1978 tot 1986 was hij wethouder in Amsterdam, voor Economische Zaken, de haven en Schiphol, en vanaf 1982 ook voor Openbare Werken: hij ging dus zelf over de bruggen. Daarna werd hij staatssecretaris en later fractievoorzitter van het CDA in de Tweede Kamer.

Iets verderop ligt brug 2002, het kleine zusje van dezelfde architect, tussen het Steigereiland en het Haveneiland.

Dit verhaal hoort bij een reeks over verkeer en vervoer uit De Bosatlas van Amsterdam (2015). De cijfers en feiten zijn opnieuw nagelopen.